حس مشترک

چرا نسبت به هم حرفه‌اي‌های خودمون بی‌تفاوتیم؟ منو شمایی که ادعا داریم با یه سلسله گزارش یا دست گذاشتن روی یک سوژه مهم برای زندگی و زنده بودن یا هزار تا کار دیگه میتونیم از بر سر کاران! انجام کاری رو طلب کنیم و به گمان خودمون وقتی کاری انجام میشه این سر ماهاست که باید بالا باشه و بالاخره اگه مردم مارو نشناسن، بین همکاران و هم حرفه‌ای ها همه باید بدونن که این قدم برداشته شده، از لطف همت ما بوده! چرا نسبت به هم حرفه‌ای های خودمون بی‌تفاوت هستیم؟

خبرنگاری که اگه حوزه مشترک باهاش نداریم، اما اون یک همکار و دوست ماست، آیا این کافی نیست برای حداقل همدردی کردن با او ؟

کسی که خيلي صحنه‌هاي تلخ و دلخراشو می‌بینه كه دردو حس كنه و يه گزارش - به خيال بعضي بي‌ارزش - بنويسه.  حالا مجبوره تو خونه از هیاهو و تحرکشو كنار بذاره تا بلكه همكاراش به يادش بيفتن و شايدم براي سلامتيش دعايي كنن.

نه!!
اون روحیه خودشو نباخته، ولي رمق قلم به دست گرفتنو هنوز نداره.

اما انگار دوستاش و كسايي كه براشون قلم مي زن فراموشش كردن

حتی ارگانی که این خبرنگار برای پوشش خبر اون رفته، سراغی ازش نمی گیره. ما که می تونیم ...  

سفر

 

حتی برای خالی نبودن عریضه فکر پر کردنش از ذهنم دور نمیشهُ اما نمی دونم که چرا شرمنده دوستان می شم:) مهم نیست ! اون چه آدمو این وری می کشونه جدا از این حرفاست

 

شاید حکمتی داشته!!! شاید نه ... حتما .چرا باید از سفر به جای مقدس خاطره  ناگوار تو ذهن بمونه

ولی سعی می کنیم شیرینی هاشو تو دهن مزمزه کنیم تا زهر آن خاطره برای همیشه  نمونه.... حکما حکمتی توش بود.

سرقت ادبی!(زلف بر باد )

                                زلف بر باد مده تا ندهی بر بادم
                                           ناز بنیاد مکن تا نکَنی بنیادم

                       می مخور با همه کس تا نخورم خون جگر
                             سر مکش تا نکشد سر به فلک فریادم

                                               زلف را حلقه مکن تا نکُنی در بندم 
                                                         طره را تاب مده تا ندهی بر بادم

                     یار بیگانه مشو تا نبری از خویشم
                              غم اغیار مخور تا نکنی ناشادم

         رخ برافروز که فارغ کنی از برگ گُلم 
                  قد برافراز که از سرو کنی آزادم

                                                  شمع هر جمع مشو ور نه بسوزی ما را
                                                      یاد هر قوم مکن تا نروی از یادم

                                    شهره شهر مشو تا ننهم سر در کوه
                                           شور شیرین منما تا نکنی فرهادم

                                                          رحم کن بر من مسکین و به فریادم رس
                                                               تا به خاک در آصف نرسد فریادم

                       حافظ از جور تو حاشا که بگرداند روی
                               من از آن روز که در بند توام آزادم

الحق والانصاف که حرف نداره......

میلاد

میلاد

ناگهان  

         عشق

                   آفتاب وار

                                نقاب برافکند

وبام و در

           به صوت تجلی

                              در آکند

 شعشعه ی آذرخش وار

                                فرو کاست

و انسان   برخاست.*

هنوز یه روز نشده که برای امتحانات مرخصی گرفتم ، اما دلم واسه ایسنا تنگ شده. ایسنایی که اخیرا روزهای خاصی رو می گذرونه.

شاید تغییر و تحولاتی تو این مدت اتفاق بیافته. . .

نمی دونم چرا وقتی یه بغل حرف برای گفتن دارم، موقع نوشتن به

بن بست می رسم:)

* شاملو

برف

 

آمد . . .

 

 

گفته بودم که دلم واسه برف یه ذره شده...

 پیام کوتاه در مکتب ! ! .

هزار کاکلی شاد در چشمان توست

هزار  قناری  خاموش در  گلوی  من

عشق را  ای کاش  زبان  سخن بود

دیدنیها در برف

در یکی از روزهای تعطیلات اخیر با چند نفر از دوستان که همکار هم هستیم رفتیم بیرون.

از همه مهمتر که سر دبیرمون هم با ما بود و  کلی از تجربیاتش در موارد جور واجور واسمون گفت و ما تا جایی که می توانستیم بهره گرفتیم ...

دلم واسه« برف » یه ذره شده !

     

 

sms

 

دلم گرفته است ، به ایوان میروم و انگشتانم را بر پوست کشیده ی شب می کشم ،

چراغ های رابطه تاریکند . . .

دست ها

 

سلامی به بلندی مدت زمانی که در وبلاگ مطلبی نبوده

دست ها

از دل و ديده گرامي تر آيا هست؟

ز دل و ديده  گرامي  تر دست

زين همه گوهر پيدا  و نهان در تن و جان

بي  گمان  دست  گرانقدرتر است

 

هر چه حاصل كني از دنيا دستاورد است

هر چه اسباب  جهان باشد در  روي زمين

دست دارد همه را زير نگين

 سلطنت را كه شنيدست چنين

 

شرف دست همين  بس كه نوشتن با اوست

خوشترين نامه دلبستگي  من با اوست

 

در فروبسته ترين دشواري

در گرانبارترين نوميدي

بارها بر سر خود بانگ زدم

هيچت ار نيست مخور خون جگر

دست كه هست

 

بيستون را ياد آر

دستهايت را بسپار به كار

كوه را چون پر كاه از سر راهت بردار

 

وه چه نيروي شگفت انگيزيست

دستهايي  كه به هم پيوسته است

به يقين هر كه به هر جاي  در افتد از پاي

دستهايش بسته است

 

دست در دست كسي يعني پيوند دو جان

دست در دست كسي يعني پيمان دو عشق

دست در دست  كسي داري  اگر

داني و دست چه سخنها كه بيان مي كند از  دوست به دوست

 

لحظه اي چند كه از دست طبيب  گرمي  مهر به پيشاني بيمار رسد

نوشداروي شفا بخش تر از داروي  اوست

 

چون به رقص آيي و سرمست برافشاني  دست

پرچم شادي و شوق است كه افراشته اي

 

لشكر غم خورد از پرچم دست تو شكست

 

دست گنجينه مهر و هنر است

خواه بر پرده ساز

خواه بر گردن يار

خواه  بر چهره نقش

خواه بر دنده  چرخ

خواه بر دسته  داس

خواه بر ياري  نا بينايي

خواه در ساختن فردايي

 

آنچه آتش بر دلم مي زند اينك هر دم

سرتوشت بشر است

داده با تلخي غمهاي دگر دست به هم

بار اين  درد و دريغ است كه ما

تيرهامان به هدف نيك رسيده است

ولي دستهامان نرسيده است به هم

 

  فريدون مشيري*

پیرا هن پاره ی شب

سال۸۴ با تمام شیرینی ـ تلخی ـ زیبایی و زشتی گذشت و کوله بار سرنوشت را به سال ۸۵ سپرد.سهم من از کوله بار سال ۸۴دیدی تازه و شناختی نو بود (حالا این دید و شناخت چگونه ـ چرا ـ از چه چیز و چه کسی بوده ُ مفصل است)صد در صد همه ی ما در سالی که گذشت چیزهایی رو از دست دادیم و چیزهایی رو به دست اوردیمُ خدا کنه ارزش چیزهایی که به دست اوردیم ُ از ان چیزهایی که از دست دادیم بیشتر باشد.

 

پیرا هن پاره ی شب

 

باغ با دلهره درحال شكوفا شدن است

رود با همهمه آماده دريا شدن است

ابرها لكه دامان زمين را شستند

خاك در تاب و تب گرم مطلا شدن است

 

سر زد از پيرهن پاره شب يوسف ماه

دولت گم شده در معرض پيدا شدن است

 

بگسل اي سلسله، اي سلسله ممتد شب

نوبتي باشد اگر نوبت فردا شدن است

 

اي گشاينده ترين دست، كليد تو كجاست

قفل اين پنجره ها منتظر وا شدن است

 

گوش كن، اي شب كر، صحبت صبح و سحر است

.آفتاب آمده كي فرصت حاشا شدن است*

*یاسمی

...

...............     ..........             ...................

................           .............            ........

           ارتباطات غیر کلامی؟